Θεοφιλέστατε Άγιε Κνωσσού, κε κε Μεθόδιε,

Αξιότιμε κε Δήμαρχε

(Πανοσιολογιότατε)
Αιδεσιμολογιώτατοι και αιδεσιμότατοι πατέρες,

Ιερολογιώτατε
Αγαπητοί εκπαιδευτικοί των σχολείων μας.

Αγαπητοί γείτονες και γειτόνισσες,
Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες,

Αγαπητά μας παιδιά. Κυρίες και κύριοι.

Με βαθιά συγκίνηση και ταπεινότητα, στέκομαι ενώπιόν σας σήμερα, για να σας ευχαριστήσω για την τιμή αυτής της βράβευσης. Μιας βράβευσης που δεν ανήκει σε μένα προσωπικά, αλλά και σε όλους όσοι πορευτήκαμε μαζί, κάτω από τη σκέπη και την ευλογία της Αγίας Αικατερίνης.

Στέκομαι σήμερα μπροστά σας, όχι για να μιλήσω για ένα προσωπικό έργο, αλλά για να ομολογήσω ότι όσα ζήσαμε, όσα δημιουργήσαμε και όσα κτίσαμε στη συνοικία μας τα 40 αυτά χρόνια, έγιναν με τη χάρη του Θεού και την ευλογία της Αγίας Αικατερίνης.

Πριν από 40 χρόνια ξεκινήσαμε ένα ταξίδι που κανείς μας δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο μακρύ, επίπονο αλλά και ευλογημένο θα ήταν. Η Αγία Αικατερίνη έγινε το όνομά μας, η ταυτότητά μας, η σκέπη μας, η οδηγός μας.

Από την πρώτη στιγμή, όσα κάναμε στους τομείς του πολιτισμού, της κοινωνίας, των αγώνων και της ανάπτυξης, τα κάναμε για να τιμήσουμε την Αγία μας, για να λάμπει το όνομά της μέσα στη συνοικία, μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην πόλη του Ηρακλείου και όχι μόνο.

Το 1985, με την έγκριση του καταστατικού του Συλλόγου μας, δώσαμε στην περιοχή και στην κοινότητά μας ένα όνομα που τελικά δεν έμεινε απλώς μία ονομασία, αλλά έγινε ταυτότητα, ιστορία και ψυχή: «Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Αικατερίνης». Τότε ξεκινήσαμε και τις πολιτιστικές μας εκδηλώσεις, τα «Αικατερίνεια», αναφερόμενοι και με αυτό το όνομα στη χάρη της Αγίας μας.

Και από το 1986, η μέχρι τότε άγνωστη συνοικία με τα τυχαία ονόματα «Νταμάρια» και «Καμπεροσαλή Μετόχι» απέκτησε επίσημα το όνομα «Συνοικία Αγίας Αικατερίνης». Αυτό το επίτευγμα ήταν η αφετηρία για όλα όσα ακολούθησαν: αγώνες, διεκδικήσεις, συγκρούσεις, πάρα πολλές θυσίες αλλά πάνω απ’ όλα προσφορά.

Μαζί, επί 40 χρόνια, χτίζουμε τη συνοικία μας — όχι μόνο με κτίρια, υποδομές και έργα, αλλά με σχέσεις, αναμνήσεις, παράδοση, πολιτισμό, πίστη, για να φτάσει μια τότε ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ περιοχή, να αναφέρεται σήμερα ως παράδειγμα προς μίμηση.

Στην μακρά αυτή πορεία των 40 ετών του Συλλόγου μας είχαμε μια μεγάλη ευλογία: να συνεργαστούμε με άξιους ποιμένες της Ενορίας μας, ανθρώπους γεμάτους πίστη και πολλή αγάπη. Θυμόμαστε με ιδιαίτερη συγκίνηση τον πατέρα Χριστοφόρο Αντωναράκη, τον πρώτο ιερέα της Ενορίας, τον πατέρα Νικόλαο Μαστοράκη, τον πατέρα Ανδρέα Τσικνάκη. Και σήμερα τον πατέρα Εμμαν. Κοκκίνη, και τον συνεφημέριό του, πατέρα Κων/νο Πορταλάκη. Πρόκειται για ιερείς που τιμήσανε και τιμούν την Ενορία μας. Μπορώ να πω ότι η ευλογία της Αγίας Αικατερίνης ήταν και παραμένει αισθητή μέσα και από τους ποιμένες της.

Έχουμε στηρίξει με όλες μας τις δυνάμεις το όραμα και το έργο των ιερέων μας διαχρονικά σε ο, τι  μας έχουν ζητήσει συμβάλλοντας καθοριστικά — οικονομικά, ηθικά και πρακτικά.

Έχουμε συνοδεύσει την Ενορία και σε δύσκολες στιγμές, όπως στην κοίμηση του πατρός Χριστοφόρου και αργότερα του πατρός Νικολάου Μαστοράκη, αλλά και στην ανέγερση και ολοκλήρωση της μικρής και της μεγάλης εκκλησίας μας, δείχνοντας ότι η σχέση μας με τους ποιμένες μας ήταν πάντα σχέση σεβασμού, αληθινής αγάπης και οικογένειας.

Επί 40 χρόνια ο Π.Σ. μας και η Ενορία μας έχουν σταθεί  ενωμένοι σε έναν κοινό σκοπό: να δοξάζεται το όνομα της Αγίας Αικατερίνης και να ευλογείται ο τόπος μας. Με πίστη και επιμονή, ο Π.Σ. μας πάλεψε πολλές φορές κόντρα σε πιέσεις, αντιδράσεις, απειλές, ακόμη και νομικές περιπέτειες. Όμως ποτέ δεν υποχωρήσαμε, γιατί γνωρίζαμε ότι δεν αγωνιζόμασταν για τον εαυτό μας, αλλά για τον τόπο μας, τα παιδιά μας, για τις γενιές που θα έρθουν, για την Αγία μας Αικατερίνη.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Αικατερίνης δεν υπήρξε ποτέ απλά ένας σύλλογος. Υπήρξε και παραμένει η ψυχή της συνοικίας. Ο θεματοφύλακας της μνήμης, ο στυλοβάτης της Συνοικίας, ο φορέας πολιτισμού, αγάπης αλληλεγγύης και δημιουργίας.

Και το πιο σημαντικό: Ποτέ - όλα αυτά τα 40 χρόνια- δεν ζητήσαμε αντάλλαγμα. Ποτέ δεν επιδιώξαμε αξιώματα, οφίτσια, συμφέροντα ή τίτλους. Ό,τι κάναμε, το κάναμε εθελοντικά, απλά, καθαρά, κάτω από το βλέμμα της Αγίας Αικατερίνης, ως μια προσφορά αγάπης στον τόπο μας και στους ανθρώπους του.

Σήμερα, κοιτάζοντας αυτά τα 40 χρόνια, νιώθω συγκίνηση, ευγνωμοσύνη και βαθιά ικανοποίηση. Όχι για την προσωπική μου προσφορά, αλλά για τη δύναμη της ομάδας, για τη στήριξη των συνεργατών μου, για την ενότητα της συνοικίας μας.
Και κυρίως, νιώθω ευγνωμοσύνη για την Αγία μας, που μας στηρίζει και μας καθοδηγεί με θαυμαστό τρόπο σε κάθε βήμα.

Αν κάτι κρατώ πιο πολύ μέσα μου, είναι ότι όλα όσα πετύχαμε δεν ήταν καρπός ανθρώπινος μόνο.
Ήταν καρπός πίστης, προσευχής και ευλογίας. Γι’ αυτό και παραμένω βέβαιος πως όσα ακόμη οραματιζόμαστε — από τα νέα έργα που έχουν ήδη εγκριθεί και δρομολογηθεί από τον Δήμο μας, όπως το κέντρο των 10 Κοινωνικών Δομών στην οδό Φιλολάου, η β΄ φάση και ολοκλήρωση του αθλητικού κέντρου, το κτίριο του νέου Δημοτικού Σχολείου που πρόκειται να ιδρυθεί, του νέου βρεφικού σταθμού και το νέο κτίριο στην οδό Κλεάνθη που θα στεγάσει τα δύο νηπιαγωγεία μας (6^ο και 35ο) μέχρι και την ανέγερση της Ιερού Ναού των Αγίων Αναργύρων — όλα θα γίνουν πραγματικότητα χάριν της Αγίας Αικατερίνης.

Σήμερα, λοιπόν, θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω:
Τους ιερείς μας, παλαιούς και νέους, για τη συνεργασία, την υποστήριξη και την πνευματική καθοδήγηση. Τους συνεργάτες μου, που στάθηκαν «στρατιώτες» όλα αυτά τα χρόνια.
Τους κατοίκους της συνοικίας, που εμπιστεύτηκαν, συμμετείχαν, αγκάλιασαν και στήριξαν κάθε μας προσπάθεια.
Τον Δήμο, την Περιφέρεια Κρήτης, τους δωρητές, τους ευεργέτες και όλους τους φορείς που αντιλήφθηκαν τη σημασία αυτής της περιοχής και συνέβαλαν στο έργο μας.

Κλείνοντας επιθυμώ να ευχαριστήσω τον αγαπητό μας Αρχιεπίσκοπο Κρήτης και Ποιμενάρχη μας, Σεβασμιότατον κον Ευγένιο, που στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει το έργο που επιτελείται εδώ στην συνοικία Αγίας Αικατερίνης από το 2005, τότε ως Επίσκοπος Κνωσσού και σήμερα ως Αρχιεπίσκοπος και παρακαλώ πολύ Θεοφιλέστατε να του μεταφέρετε την αγάπη, τον σεβασμό, την εκτίμηση και την αμέριστη στήριξη και συμπαράσταση μας στο δύσκολο έργο του.

Επίσης να ευχαριστήσω και εσάς προσωπικά Θεοφιλέστατε καταρχήν για την φιλία που μας προσφέρετε από το 2004, που αναλάβατε τα καθήκοντα του Πρωτοσύγκελου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης μέχρι και σήμερα ως Επίσκοπος Κνωσσού. Για την μεγάλη αγκαλιά αγάπης, για την στήριξή σας και την έμπρακτη συμπαράσταση στα δύσκολα θέματα που αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουμε ως Π.Σ.. Και τέλος για την ευλογία που μας δώσατε στα εγκαίνια του βρεφονηπιακού σταθμού μας και στην θεμελίωση του αθλητικού κέντρου μας. Πάντα σας είχαμε δίπλα μας να ευλογείτε τα έργα μας και την περιοχή μας.

Ευχαριστώ πολύ και τον αγαπητό Δήμαρχό μας για την στήριξή του στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Συνοικία μας και που περιέγραψα παραπάνω, την αγάπη που δείχνει απέναντι στη Συνοικία μας αλλά προπάντως την φιλία του που τόσο πολύ μας τιμά και τον ευχαριστούμε γιαυτό.

Πάνω απ’ όλους όμως, ευχαριστώ την Αγία Αικατερίνη
την προστάτιδα, οδηγό και σκέπη του Π.Σ. και της συνοικίας.

Δοξάζω τον Θεό για όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ.

Εύχομαι ο Τριαδικός Θεός και η Αγία Αικατερίνη που γιορτάζει σήμερα, να μας δίνουν δύναμη, υγεία και φώτιση για να συνεχίσουμε — με την ίδια αγάπη, το ίδιο πάθος, την ίδια πίστη — το έργο που ξεκινήσαμε και συνεχίζουμε εδώ και 40 χρόνια.

Πατέρα Εμμανουήλ, ευχαριστώ θερμά ιδιαίτερα εσάς προσωπικά, όπως και το εκκλησιαστικό συμβούλιο και τον π. Κων/νο για την σημερινή τιμή.

Για να μην καθυστερήσω περισσότερο την ομιλία μου, θα ήθελα απλώς να σημειώσω ότι οι ενέργειες στήριξής μας προς την Ενορία μας όλα αυτά τα 40 χρόνια ύπαρξης του Π.Σ. μας, παρουσιάζονται αναλυτικότερα στην ιστοσελίδα του Π.Σ. μας αλλλά και σε ένα ενημερωτικό δελτίο που έχουμε ετοιμάσει για εσάς, που θα διανεμηθεί στην κεντρική έξοδο του Ιερού Ναού μας για όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν.

Η σημερινή ημέρα θα με συνοδεύει ως ευλογία σε όλη μου τη ζωή. ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ.